Wat de pers schreef over Zeikstad
30-Oct-2010
Volkskrant: ‘Musicalfans kunnen zich vermaken met de vele verwijzingen naar onder meer Les Misérables en West Side Story, theatergangers die zich ergeren aan de vaak opgeblazen sfeer in een musical worden in een klap van hun weerzin genezen' ****
Metro: ‘Wat een heerlijke, rare, vrolijke, zéér grappige en hier en daar ontroerende voorstelling' ****
NRC Handelsblad: ‘In de fonkelende vertaling en de vindingrijke regie van Jurrian van Dongen is Urinetown een show vol spitse satire' ****
Dagblad van het Noorden: ‘Een heerlijke strakke show met te gekke rollen' ****
De Telegraaf: ‘Met de lekker in het gehoor liggende liedjes, de levendige choreografie, de liveband en de bruisende energie van de acteurs, is Urinetown een waar feestje' ****
Volkskrant - Patrick van den Hanenberg:"Er is bijna geen show te bedenken waar regie, choreografie en muziek zo prachtig in elkaar gevlochten zijn." *****
musical.blog.nl - Suzan Vermeulen: "De parodieën op diverse musicals als Les Miserables, West Side Story, Evita en Tarzan zijn om je te bescheuren. De hele zaal staat op zijn kop bij Jamai´s ‘Sta op en Loop', waarbij ook de vastgebonden Renée van Wegberg een absolute showstopper is. Het publiek gaat uit zijn dak en pas na minutenlang gegil, gejoel en geklap kunnen de spelers verder."
Metro: Geplaatst 2010-10-29 om 10:08 Beoordeling: 4 sterren
Twee keer opmerkelijk
Opmerkelijk 1: de rij voor de dames-wc was in de pauze in de Oude Luxor nog nooit zo lang.
Opmerkelijk 2: tijdens de voorstelling ontstond na het nummer ‘Sta Op
En Loop', waarin het theater in een soort gospel-Luxor veranderde onder
leiding van dominee Jamai Loman, een minutenlange ovatie. Zeldzaam, zo
midden in het stuk.Trouw:‘Urinetown heeft hitpotentie en is rijp voor
een tournee langs grotere Nederlandse zalen'
De conclusie meteen maar: Urinetown blijft overeind en staat als een huis. Ook in de Verenigde Staten begon ‘Zeikstad' ieniemienie om uit te groeien tot een groot succes op Broadway New York. De Nederlandse bewerking heeft alles in zich om de polders in alle uithoeken te veroveren. Urinetown heeft drama, opzwepende muziek, zelfspot, spetterende (en grappige) dans en humor, vooral heel veel humor. Dat laatste verwacht je ook wel bij een verhaal over een stad met waterschaarste. Waar je dik moet betalen voor elke plas in een openbare ruimte (thuis wateren verboden). Waar minister Dep zich laat omkopen door urinoirketenexploitant Reinhard Kleinhart van het bedrijf Pies in Heaven en zo de zeikprijzen verhoogt. En waar het volk in opstand komt onder leiding van Bobbie Goud. Waar keihard afgerekend wordt met zij die in de bosjes hun behoefte doen met een gruwelijke dood tot gevolg. En waar Bobbie natuurlijk verliefd wordt. Op Lot Kleinhart, juist, de dochter van.
Net als in het M-Lab zijn René van Kooten (verteller / agent Knuppel), Jamai Loman (Bobbie) en Suzan Seegers (kleine - maar slimme - Eefje) er weer bij. Noortje Herlaar moest de sterrencast verlaten voor haar hoofdrol in Mary Poppins, maar haar plek wordt ingenomen door alweer een opkomende ster: Renée van Wegberg. Zij schitterde de afgelopen jaren met de loodzware vertelsterrol in Joseph and the Amazing Technicolor Dreamcoat.
Het koppel Loman / Herlaar was vorig jaar al uitstekend, maar met het nieuwe stel Loman / Van Wegberg mogen regisseur Jurrian van Dongen en choreograaf Daan Wijnands hun handen dichtknijpen. Ze zijn samen nóg beter, nóg grappiger. Jamai Loman veegt weer eens de vloer aan met critici die hem nooit zien ("winnaars van een talentenjacht komen in een musical"). Nee, Loman staat juist in een musical vanwege zijn multitalent. Hij kan zingen, acteren en dansen en dat is weinigen gegeven. Op Broadway en West End wordt zo'n alleskunner gewaardeerd. In Nederland gebeurt dat slechts door de mensen die musical wél bezoeken.
De verrassing is Renée van Wegberg. Niet dat er aan haar talent getwijfeld werd (winnares Avro's Sterrenjacht, grandioos in Joseph), maar de voormalig Limburgse toont in Urinetown aan over een komische kant te beschikken waar je u met een hoofdletter tegen zegt. Alleen haar persiflage van haar baas en producent Erwin van Lambaart al. "Gewéééééééldig." Je hoort het hem zeggen.
Suzan Seegers is weer op dreef als kleine Eef, de rol die haar al een verdiende Musical Award opleverde. Ellis van Laarhoven en Fred Butter zijn uitstekend als geld-inster Grijpstuivers en de vuile Reinhard Kleinhart. Een speciale vermelding is op z'n plaats voor Rop Verheijen, bij het grote publiek misschien nog bekend als de geestelijk gehandicapte Robin Visser in Goede Tijden, Slechte Tijden. Hij heeft in Urinetown meerdere rollen, maar zijn gekke bekken als minister Dep zijn haast niet na te doen. René van Kooten is als verteller en agent Knuppel net zo op z'n plek als destijds in het M-Lab. Zijn huppelloop is hilarisch, zijn uitspraak van musical ("mjoeoeoeoezikól") blijft leuk.
Met dat laatste heb je gelijk de toon van Urinetown te pakken. Natuurlijk, je krijgt voorgeschoteld wat schaarste met de mensheid doet. Maar buiten dat gegeven is er een hoop satire, goedgeplaatste flauwekul en rake humor te beleven. De musical zelf wordt weggezet als iets "waar toch geen mens naar komen kijken". Dat onderwerp en die titel alleen al! Ondertussen wordt heel slim de draak op een grappige manier gestoken met onder meer Les Misérables, Chicago en Mary Poppins. Zelfs kreten uit het pas aangetreden gedoog- en minderheidskabinet komen al aan bod. Knap.
Musicalsites.nl: Urinetown, geen gezeik
Woensdag 27 oktober ging in het Oude Luxortheater de musical Urinetown - Zeikstad in première. Een musical die zijn eigen titel al in de openingsact onderuithaalt. Het idee voor de musical is in Nederland ontstaan. De makers waren hier op vakantie en zagen dat je bij de toiletjuffrouw een kwartje moest betalen.
In een stad die lijdt onder een eindeloze droogte is het gebruik van water aan banden gelegd. De regering heeft besloten privétoiletten te verbieden om waterverspilling tegen te gaan. Het is verplicht gebruik te maken van openbare urinoirs waarvoor een torenhoge toegangsprijs betaald moet worden. Het volk lijdt omdat een basisbehoefte niet meer vanzelfsprekend is. Tot er een held opstaat die voorop wil gaan in de strijd voor een menswaardig bestaan en vrij urineren voor iedereen. Urinetown! De titel is onaantrekkelijk en de uitgangspunten absurd. Toch pakte deze merkwaardige musical het publiek binnen no time in en bleek de show, tussen alle meligheid en ironie, zelfs te kunnen ontroeren.
Urinetown is een verhaal over hebzucht, corruptie, liefde en revolutie. Het thema is weliswaar plassen, maar het handelt over alledaagse zaken die ons allemaal raken. Urinetown begon ooit Off Broadway in New York maar stond uiteindelijk ruim drie jaar succesvol op Broadway. In theater M-Lab in Amsterdam begon Urinetown als experiment. Door de enorme vraag naar kaarten werd de speelperiode van één week verlengd tot vier weken. Daarna stopte de musical noodgedwongen, omdat de acteurs andere verplichtingen hadden. Nu gaat Urinetown spelen in maar liefst zestig theaters door heel Nederland.
De cast is deels vernieuwd, maar nog steeds met grote namen zoals René van Kooten, Suzan Seegers, Jamai Loman, Reneé van Wegberg, Fred Butter en Ellis van Laarhoven. Zij werden ondersteund door een klein, maar uitstekend ensemble bestaande uit Roosmarijn van Bohemen, Chiara Re, Kristel Constant, Yoran de Bont en Mitch Wolterink.
Suzan Seegers maakte grote indruk in haar rol van " Kleine Eefje" die samen met Agent Knuppel, fantastisch gespeeld door René van Kooten, de musical inleidt en zij vertellen regelmatig het publiek over het verloop van de musical, door er als het ware uit te stappen. De rol van Bobby Goud, de Robin Hood uit Zeikstad, wordt vol overtuiging gespeeld door Jamai Loman. De gospel "Sta op en loop" swingt de pan uit en zorgde voor een minuten lange ovatie. Ellis van Laarhoven zet een schitterende rol neer als beheerster van het toilet, Winniefred Grijpstuivers. Fred Butter zet de gewetenloze schurk Reinhard W. Kleinhard super neer. Rop Verheijen nam maar liefst drie rollen voor zijn rekening en deed dat voortreffelijk. Last maar zeker not least stond Reneé van Wegberg, als Lot Kleinhart, te schitteren op het podium.
Het is echt een volwassen productie geworden. De vormgeving is iets aangepast en het is aan de buitenkant allemaal net even iets professioneler. Ook wordt het verhaal hier en daar wat meer uitgediept. Maar het blijft een show waarbij mensen zelf hun fantasie moeten gebruiken. Er wordt in Urinetown veel op de hak genomen: de eigen titel, het onderwerp, beroemde musicals, maar ook de populistische, kapitalistische maatschappij, het rechtssysteem, mismanagement, bureaucratie en het huidige minderheidskabinet met gedoog steun. Het is een musical die volle zalen verdiend en het heeft alles in zich om ook in het land een groot succes te worden. De hilarische teksten, de fantastische en enthousiaste cast en de prachtige muziek zorgen voor een avondje uit zonder gezeik.
