Theater
Singin in the rain
SINGIN IN THE RAIN is niet alleen een zoet liefdesverhaaltje, de musical gaat ook over de overgang van de stomme film naar de geluidsfilm. En dat gegeven is gebaseerd op de werkelijkheid en die werkelijkheid was best interessant. Aan de vooravond van de komst van de geluidsfilm was de filmindustrie in Hollywood, een voorstadje van Los Angeles, in commercieel opzicht tot grote bloei gekomen. Charlie Chaplin, Buster Keaton, King Vidor, Douglas Fairbanks, Mary Pickford, Rudolf Valentine en vele anderen waren tot dan toe de helden van het witte doek, maar nu doet de sprekende acteur zijn intrede, maar dat gaat niet zonder problemen gepaard.
Wat moet je doen als wereldberoemde actrice en je blijkt geen goede stem te hebben???? Daarover gaat Singin' in the Rain.
Fred verbaasde pers en publiek met zijn rol van Don Lockwood. Dat kwam mede door de enorme herkenbaarheid van de exacte choreografie van de film (!)
Een niet mis te verstane prestatie en resultaat van zeer intensieve taptraining. Dit gecombineerd met Freds mooie stem en de warme allure van een comedy-routinier maakte Singin' in the Rain tot een overweldigend succes.
WAT DE PERS SCHREEF:
OVERIJSSELS DAGBLAD - "Fred Butter doet Gene Kelly soms vergeten"
HAAGSCHE COURANT - "Fred Butter komt Gene Kelly nabij"
BRABANTS NIEUWSBLAD - "Fred Butter soms net Gene Kelly"
PRIVÉ - "Fred Butter zingt en danst alsof zijn leven ervan afhangt"
THEATER TIJDSCHRIFT - "Fred Butter danst zoals Gene Kelly dat graag ziet"